Główną różnicą między polowaniem indywidualnym a zbiorowym jest wielkość grupy, która bierze w nim udział. W polowaniu indywidualnym może brać udział jeden myśliwy, myśliwy z psem lub myśliwy z pomocnikiem. 

W polowaniach zbiorowych muszą być minimum 2 osoby, lub 6 jeżeli myśliwi planują polować na zające.

Różnicą jest również procedura z jaką organizuje się polowania. Żeby podejść do polowania indywidualnego trzeba mieć na nie pozwolenie od zarządcy lub dzierżawcy okręgu łowieckiego. O tego typu zezwolenie każdy polujący musi się ubiegać sam. Polowania zbiorowe dla odmiany są planowane przez dzierżawcę lub zarządcę okręgu łowieckiego i prowadzone są przez wybraną do tego osobę, która dba o ochronę i stosowanie się do prawa.

Przebieg polowania zbiorowego

Polowanie zbiorowe za każdym razem rozpoczyna się odprawą, a kończy się pokotem. Te reguły tyczą się tylko polowań zbiorowych – nie zobaczymy tego podczas polowania indywidualnego. Odprawa ma za zadanie poznanie zasad polowania. Przybliżane są wtedy zwierzęta i ich gatunki, które myśliwi będą odławiać. Przekazywane są istotne sygnały, które mówią o przejściu do kolejnych rund, ale też wszystkie zasady bezpieczeństwa.

Pokot, który organizowany jest na końcu polowania jest niezwykłą tradycją łowiecką. Pojawia się tam tak zwane uczczenie zwierzyny oraz wyłaniany jest król polowania. Oddanie cześci zwierzynie jest niebagatelnie istotnym zwyczajem i ważne jest aby stosować się do kilku zasad, jak przykładowo ułożenie zwierzyny na prawym boku lub ułożenie łbów zwierzyny w kierunku łowiska.

Wyróżniamy kilka typów polowań zbiorowych i tok każdego może być trochę inny. Do polowania na niewielką zwierzynę taką jak króliki i lisy stosuje się polowanie pędzeniami. Krótko mówiąc polega ono na przepędzaniu zwierząt przez naganiaczy. Istotne jest żeby naganiaczy było co najmniej dwukrotnie więcej niż myśliwych. Natomiast podczas polowania na dziki wykorzystuje się psy myśliwskie – za zadanie mają wytropienie miotu i wypędzenie dzików z ukrycia. Wtedy polujących jest kilkunastu.

Można się też spotkać z tzw. polowaniem szwedzkim lub z ambon – ono jest organizowane na bardzo dużych powierzchniach leśnych, które mają minimum 600-1000 ha. W takich polowaniach angażuje się 20-30 myśliwych.

Co o polowaniach zbiorowych mówi prawo?

Zacznijmy od najważniejszego faktu: każdy myśliwy, który bierze udział w polowaniu koniecznie musi posiadać legitymację Polskiego Związku Łowieckiego i pozwolenie na broń.

Polowania zbiorowe mogą być organizowane od wschodu słońca do zachodu słońca i jedynie między 1 października a 15 stycznia.

Polowania zbiorowe są oceniane za zainicjowane w momencie zebrania się myśliwych i rozpoczęcia odprawy, a ich koniec jest w momencie, w którym prowadzący polowanie zakomunikuje jego koniec. Kiedy polowanie zakończy się jego prowadzący musi opracować protokół, który zawiera wszystkie ważne informacje takie jak: data i godziny odbycia polowania, numer okręgu łowieckiego a także jakie zwierzęta były postrzelone. Powinna być tam również lista myśliwych oraz uwagi, jeśli prowadzący miał jakieś.

To właśnie prowadzący polowanie jest odpowiedzialny za stosowanie się do przepisów prawa i jemu muszą być podlegli pozostali polujący.

Źródło informacji: Biuro Ponowa – polowania zbiorowe